مهر در گزارشی بررسی كرد؛
درخشش بانوان روئینگ ایران در ناگویا وقتی حداقلی ها، حداکثری می سازند
مرکز اسپرت: روئینگ ایران در ناگویا، از سکوی مدال فراتر رفت و در حالیکه تجهیزات استاندارد و پیست آبی با کیفیت، حلقه مفقوده این رشته می باشد، ثابت کرد با حداقل امکانات هم می توان تاریخ ساز شد.
به گزارش مرکز اسپرت به نقل از مهر، پرونده تیم روئینگ ایران در بیستمین دوره بازیهای آسیایی ناگویای ژاپن با یک موفقیت تاریخی بسته شد؛ کسب ۶ مدال (۲ طلا، ۳ نقره، ۱ برنز) و حضور هر ۸ قایق اعزامی به فینال این بازی ها. این نتیجه، پیشبینی جسورانه ی محسن شادی، رییس فدراسیون روئینگ را که قبل از شروع بازیها از هشت فینال و شش مدال قطعی و کسب نشان طلا را گفته بود، محقق کرد.
پیش بینی که حقیقت شد؛ وقتی «محاسبه» جای «شانس» را می گیرد
پیش از شروع رقابتهای ناگویا، محسن شادی، رییس فدراسیون روئینگ، با اعتماد به نفسی قابل توجه اعلام نموده بود که کاروان ایران به هشت فینال می رسد و شش مدال به دست می آورد و در بین این مدال ها، رنگ طلا هم خواهد درخشید. بسیاری این سخن را خوش بینانه تلقی کردند؛ اما نتیجه، منطبق بر همان پیشبینی بود. هر ۸ قایق ایران به فینال راه یافتند و ۶ مدال، شامل ۲ طلا، ۳ نقره و ۱ برنز، به نام روئینگ ایران ثبت گردید. این هماهنگی میان پیشبینی و نتیجه، نشان از آن دارد که روئینگ ایران دیگر با شانس و اتفاق پیش نمی رود؛ بلکه با برنامه ریزی دقیق، شناخت عمیق از ظرفیت ها و محاسبه گام برمی دارد، این مهم ترین موفقیت غیر مدالی این نوبت بود.
قایقرانی روئینگ، در شرایطی چنین موفقیت بزرگی را بدست آورد، که پاروزنان با کمترین امکانات، بدون پیست استاندارد و تجهیزات به روز دنیا با یک مدیریت درست، اردوهای مداوم و منسجم و به هم پیوسته، بدون اردوهای برون مرزی و تدارکات خارجی، تنها با انگیزه و تمرکز مسیر را طی کردند. این اردوها در شرایطی ادامه یافته بود که ۵۰ روز از برنامه تمرین قایقرانان در زمان جنگ دنبال شد، اما قایقرانان در این زمان هم با برنامه تمرین می کردند؛ چون که هدف موفقیت در ناگویا بود. در این راه پیچ و خم، روئینگ ایران همواره از حضور مربیان ساعی خود بهره می برد. میتوان گفت، معمار برجسته موفقیتهای این روزهای روئینگ، افشین فرزام مربی تیم ملی قایقرانی روئینگ ایران می باشد.
نتایج کامل مدال آوران روئینگ ایران در بازی های آسیایی ناگویا:
مدال طلا (۲ مدال - هر دو توسط بانوان)
- فاطمه مجلل قایق تک نفره سبک وزن زنان
- تیم دونفره سبک وزن زنان (زارعی و نوروزی)
مدال نقره (۳ مدال - ۲ زنان، ۱ مردان)
- امیرحسین محمودپور — قایق تک نفره سبک وزن مردان
- تیم چهارنفره زنان
- تیم دونفره سنگین وزن زنان (زارعی و نوروزی)
مدال برنز (۱ مدال - بانوان)
- فاطمه مجلل — قایق تک نفره سنگین وزن زنان
دستاورد حضور «هر هشت قایق به فینال» یک اتفاق کم نظیر و شاید نخستین بار در تاریخ روئینگ ایران بود. این عدد نشان دهنده عمق ترکیب تیم و آمادگی جامع قایقرانان و صعود 100درصدی ورزشکاران این رشته به فینال بازی ها بود. در این میان سهم بانوان ۵ مدال بود و فقط یک مدال در قسمت مردان به دست آمد که این نشان از تحول بزرگ در قسمت ورزش زنان این رشته آبی دارد.
فاطمه مجلل هم در سبک وزن طلا و هم در سنگین وزن برنز گرفت؛ یعنی در دو وزن متفاوت روی سکوی مدال ایستاد. این استعداد و توانایی این قایقران را در کنترل قایق های مختلف نشان می داد و همین او را ستاره ی بی رقیب این نوبت کرد. قایق دو نفره ایران با ترکیب زینب نوروزی و کیمیا زارعی در دو ماده سبک وزن و سنگین وزن صاحب مدال شدند؛ یک نشان طلا و یک نشان نقره. در اینجا هم شاهد یک ثبات در تیم دو نفره زنان ایران بودیم تا این تیم تبدیل به موفق ترین ترکیب رشته های تیمی ایران شود.
در چهار نفره زنان باز هم تیم ایران صاحب نشان نقره شد. این تکرار مدال قایق چهار نفره در ادوار بازی های آسیایی نشان از ادامه و ثبات این رشته دارد که اساسا با کمی تغییر نگرش و تدارکات می تواند رنگ خویش را به رنگ طلا تغییر بدهد. نتایج نشان داده است ایران در چند ماده دیگر هم به مدال بسیار نزدیک بود. بهمن نصیری در قایق تک نفره سنگین وزن مردان به مقام ششم رسید. نصیری در حالی به این رتبه اکتفا کرد که سالها در تیم قایقرانی کشور آذربایجان پارو زده بود و چندین مدال قهرمانی آسیا را در کارنامه دارد، اما تلاشش برای کسب مدال در بازی ها موفقیت آمیز نبود. قایق دونفره تک پاروی زنان هم به مقام چهارم بسنده کرد و تنها یک پله تا سکوی مدال فاصله داشت؛ در رشته ای که صدم های ثانیه جای مدال و رتبه را جابجا می کند، جایگاه های چهارم و ششم بسیار با ارزش است.
هشدار در سایه ی درخشش؛ بخش مردان نیازمند استعدادیابی
در حالی که بانوان ایران در این رویداد ۵ مدال به دست آوردند، بخش مردان تنها یک مدال (نقره ی امیرحسین محمودپور در تک نفره سبک وزن) نصیب شان شد. بهمن نصیری در سنگین وزن مردان به مقام ششم بسنده کرد. این شکاف، یک مساله ی ساختاری است؛ ذخیره ی استعداد در قسمت روئینگ مردان محدود است و تمرکز جغرافیایی روئینگ ایران به چند استان خاص، مانع کشف نخبه های جدید شده است. برای آنکه روئینگ ایران به یک قدرت چند بعدی و پایدار تبدیل گردد، استعدادیابی سراسری برای مردان باید در صدر برنامه ی فدراسیون تازه تأسیس قرار گیرد. بدون این، مدال آوری روئینگ ایران تک محوره و در مقابل نوسانات آینده ورزش، لطمه پذیر خواهد ماند.
ثبات در افتخارآفرینی؛ روند مدال آوری روئینگ ایران در ادوار بازیهای آسیایی
- بازیهای آسیایی گوانگژو ۲۰۱۰ (نقطه عطف تاریخی):
ایران با کسب اولین مدال طلای تاریخ روئینگ خود توسط محسن شادی (یک نفره سنگین وزن) و نشان برنز چهارنفره زنان، گام بزرگی برداشت و در مجموع با ۱ طلا و ۱ برنز وارد جدول مدال های این رشته شد.
- بازیهای آسیایی اینچئون ۲۰۱۴ (تثبیت اقتدار):
ملی پوشان کشورمان موفق به کسب ۱ نشان طلا (محسن شادی) و ۳ برنز شدند تا نشان دهند مدال آوری گوانگژو اتفاقی نبوده است. دو نشان برنز ایران از آن قایقرانان زن شد.
- بازیهای آسیایی جاکارتا ۲۰۱۸ (درخشش فوق العاده بانوان):
کاروان روئینگ ایران با ۳ نشان نقره و ۱ برنز در قسمت بانوان بکار خود خاتمه داد. در این دوره، سهم درخشش بانوان قایقران در قایق های تک نفره و دونفره بسیار پررنگ بود.
- بازیهای آسیایی هانگژو ۲۰۲۲ (ادامه روند موفقیت زنان):
تیم ایران موفق به کسب ۲ مدال (۲ نقره) شد که کسب ۲ مدال توسط تیم بانوان ایران (دونفره سنگین وزن و سبک وزن) بود.
- بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ (تثبیت جایگاه با ۶ مدال):
افزایش تعداد مدال های ایران به ۶ مدال در این دوره، نشان دهنده ثبات فنی در هر دو بخش مردان و بانوان است. در این نوبت هر هشت قایق ایران فینالیست شدند و ۶ مدال کسب شد. ۵ مدال از آن بانوان شد. دو قایق دیگر ایران هم شانس مدال بودند.
تفاوت کلیدی این نوبت با گذشته، در دو سطح است؛ نخست در تعداد مدال که به بالاترین حد تاریخ (۶ مدال) رسید و دوم در تنوع رنگ مدال هاست. در گذشته، مدال های ایران بیشتر محدود و تک طلایی بود، اما در ناگویا «سبد رنگی» مدال ها (از برنز تا طلا) خصوصاً در قسمت بانوان، نشانه ی تثبیت ترکیب تیم و پایان دوران تک ستاره هاست. روئینگ ایران از یک رشته ی وارداتی به یک قدرت تیمی و چندبعدی در آسیا تبدیل گشته است؛ تحولی که در تاریخ این رشته بی سابقه است.
سهم بالای بانوان در افتخارات
آمارها نشان داده است بالاتر از ۶۰ درصد کل مدال های روئینگ ایران در سه دوره اخیر بازیهای آسیایی توسط بانوان قایقران به دست آمده است. پیشرفت رکوردهای زمانی و هماهنگی فوق العاده در قایق های دونفره و چهارنفره، بانوان ایران را به رقیب اصلی چین و ازبکستان مبدل کرده است. برعکس سالهای اولیه که مدال آوری ایران بیشتر متکی بر تک ستاره ها مانند محسن شادی در تک نفره بود، در ادوار اخیر ایران در مواد تک نفره سنگین وزن و سبک وزن، دونفره سنگین وزن و سبک وزن و چهارنفره گروهی هم صاحب مدال شده ایم که نشان دهنده توسعه تیمی این رشته است. در جدول توزیع مدال های روئینگ بازیهای آسیایی، چین همواره رتبه یک را در اختیار دارد، اما ایران طی ۴ دوره اخیر همواره در کنار کشورهایی چون ازبکستان، ژاپن و کره جنوبی برای عناوین دوم و سوم قاره رقابت کرده و جایگاه خویش را حفظ نموده است. بزرگ ترین چالش روئینگ زنان ایران در بازیهای آسیایی، فاصله زمانی اندک تا خط پایان با قایق های چین است. برنامه ریزی برای جایگزینی مدال های نقره با طلا هم مستلزم اردوهای برون مرزی مداوم و تجهیزات مدرن تر است. قایقرانان ایرانی در حالی به ۶ مدال باارزش دست یافته اند که چالش پیست استاندارد ۲۰۰۰ متر در کشور همواره وجود داشته است؛ موضوعی که در صورت حل شدن، پتانسیل کسب مدال های بیشتر را فراهم خواهد نمود.
روئینگ در ناگویا
روئینگ ایران در ناگویا رکورد بیشترین تعداد مدال در یک دوره بازیهای آسیایی را ثبت نمود. تعادل (۲ طلا، ۳ نقره، ۱ برنز) نشان از رقابت پذیری در راه قهرمانی دارد؛ در عین حال، کاهش تعداد طلاها نسبت به ادوار نخست و تمرکز مدال ها در قسمت زنان، نشانه ای است برای برنامه ریزی بیشتر روی بخش مردان. اگر دو فینال بسیار نزدیک (مقام چهارم و ششم) نیز به مدال تبدیل می شدند، ایران می توانست به ۸ مدال تاریخی در این رشته برسد؛ چیزی که نشان داده است پتانسیل تیم روئینگ ایران بسیار بیشتر از نتیجه فعلی است. روئینگ با ۶ مدال، ۸ فینال و سهم ۸۳ درصدی مدال بانوان، در ناگویا ۲۰۲۶ به یکی از افتخارات ماندگار ورزش ایران تبدیل و دومین رشته مدال آور کاروان ایران شد و با یک برنامه ریزی دقیق تر در قسمت مردان، آینده ای درخشان تر در انتظار این رشته است. در حالیکه در ادوار گذشته بانوان روئینگ ایران همواره در سایه مردان بودند، ناگویا نشان داد که سرمایه گذاری در قسمت زنان، نه یک هزینه، بلکه بازده ترین سرمایه گذاری در ورزش قهرمانی است. جایی که نیروی انسانی با استعداد، اراده و پشتیبانی فنی، به سرعت به ستون خیمه مدال آوری تبدیل می شود.
نقش فدراسیون جدید و مدیران جوان
شروع کار فدراسیون روئینگ و عبور از ساختار ادغام شده از قایقرانی، یک فرصت تازه برای این رشته فراهم کرد؛ جایی که محسن شادی رییس جوان و تازه این فدراسیون با جسارت و شجاعت و با اقتدار، پیش از بازی ها خبر از حضور هر هشت قایق ایران در فینال و کسب شش مدال قطعی و حتی پیشبینی کسب یک یا دو نشان طلا را داد. فدراسیون جدید، با اتکا به ذخیره ی استعداد و نتایج درخشان فعلی، اگر سه متغیر تجهیزات، زیرساخت و مربیان و مدیران جوان را در این مجموعه دنبال کند، روئینگ ایران بدون اغراق در زمره سه قدرت برتر آسیا و با فاصله کم از چین قرار خواهد گرفت و شانس حقیقی رسیدن به سکوهای جهانی و المپیک را خواهد داشت. در غیر این صورت، همین مدال های امروز می تواند یک نقطه اوج گذرا و نه یک روند ماندگار باشد.
اما این موفقیت، نباید ما را به توهم پایداری در این سطح گرفتار کند. روئینگ، رشته ای است که ارتباط مستقیم و غیرقابل جبران با تجهیزات، قایق استاندارد و پیست آبی باکیفیت دارد. مشکل امروز این رشته نبود پیست استاندارد ۲۰۰۰ متری و کمبود تجهیزات به روزی است که از دیر باز نبوده و فردا هم به خودی خود حل نمی گردد. تجربه جهانی نشان داده است در رشته های آبی، تجهیزات مدرن و به روزتر، نرخ مدال آوری را به شدت بالا می برد.
قیمت هر قایق به حدود ۲ میلیارد تومان می رسد؛ هزینه ای که توسعه این رشته را در استانها محدود کرده است. روئینگ ایران به شدت به چند استان محدود و وابسته شده است. برای رشد، باید از این تمرکز خارج شده و استعدادهای مناطق مختلف را شناسایی کند و استعدادیابی، محور اصلی برنامه فدراسیون جدید شود. داوران و مربیان بین المللی محدود و ورزشکاران اندک، رشد همزمان ورزشکاران و نیروی فنی را در این رشته با کندی مواجه می کند. حضور ۱۰۰٪ قایق ها در فینال ناگویا نشانه پیشرفت است، اما مدال های این نوبت بیشتر در قسمت بانوان و در مواد نزدیک به هم متمرکز بود. در المپیک که سطح رقابت از آسیا بسیار بالاتر است، این فاصله برای مدال آوری تعیین کننده است و باید در این راه فاصله را با کشور مطرحی چون چین افزایش داد.
چشم انداز المپیک لس آنجلس
در المپیک پاریس ۲۰۲۴، روئینگ ایران با ۲ سهمیه (فاطمه مجلل در تک نفره و زوج مهسا جاور و زینب نوروزی در دونفره سبک وزن) حضور داشت. سهمیه دونفره برای اولین بار در تاریخ قایقرانی ایران به دست آمد. فاطمه مجلل (دارنده دو مدال در ناگویا) و زوج زارعی و نوروزی سرمایه های اصلی مسیر المپیک هستند. مدال های این دوره، حاصل تلاش با امکانات حداقلی است؛ یعنی اگر تجهیزات استاندارد فراهم گردد، پتانسیل فوق العاده ای برای رقابت در سطح جهانی وجود دارد. درخشش تاریخی روئینگ ایران در ناگویا، یک حقیقت مهم را آشکار کرد؛ این رشته حالا هم روند امیدوارکننده ای برای آینده دارد و هم برای موفقیت نیازمند بازسازی در تجهیزات و زیرساخت هاست. برای رسیدن به سکوی المپیک، باید از سد چالش های پیش رو عبور کرد. روئینگ ایران امروز در بهترین نقطه تاریخ خود قرار دارد، اما برای ماندگاری و رسیدن به سکوی المپیک، باید چالش های تجهیزاتی و زیرساختی را قبل از فاصله گرفتن از این نقطه اوج، حل کرد. ناگویا می تواند آغاز نسل طلایی باشد؛ منوط به آنکه این دفعه، حمایت بموقع و هدفمند صورت گیرد.
بطور خلاصه، این اردوها در شرایطی ادامه یافته بود که ۵۰ روز از برنامه تمرین قایقرانان در زمان جنگ دنبال شد، اما قایقرانان در این زمان هم با برنامه تمرین می کردند؛ چون که هدف موفقیت در ناگویا بود. نتایج کامل مدال آوران روئینگ ایران در بازیهای آسیایی ناگویا: نشان طلا (۲ مدال - هر دو توسط بانوان) - فاطمه مجلل قایق تک نفره سبک وزن زنان - تیم دونفره سبک وزن زنان (زارعی و نوروزی) مدال نقره (۳ مدال - ۲ زنان، ۱ مردان) - امیرحسین محمودپور — قایق تک نفره سبک وزن مردان - تیم چهارنفره زنان - تیم دونفره سنگین وزن زنان (زارعی و نوروزی) مدال برنز (۱ مدال - بانوان) - فاطمه مجلل — قایق تک نفره سنگین وزن زنان موفقیت حضور هر هشت قایق به فینال یک اتفاق کم نظیر و شاید اولین بار در تاریخ روئینگ ایران بود. این تکرار مدال قایق چهار نفره در ادوار بازیهای آسیایی نشان از ادامه و ثبات این رشته دارد که اساسا با کمی تغییر نگرش و تدارکات می تواند رنگ خویش را به رنگ طلا تغییر بدهد.
منبع: مرکز اسپرت
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب